Okiennik Wielki

Skała z przelotowym oknem — pomnik przyrody i jedna z najbardziej rozpoznawalnych sylwetek Jury. Okiennik Wielki (zwany też Skarżyckim, od pobliskiej wsi) to samotny wapienny ostaniec między Skarżycami a Piasecznem, widoczny z dużej odległości już z głównej drogi. Jego najwyższa część — tzw. Ściana Czołowa, z naturalnym oknem głębokim na ok. 7 m i szerokim na ok. 5 m — sięga 35 m wysokości. Pierwsze potwierdzone wspinaczki miały tu miejsce w 1962 r., a prawdziwy rozkwit eksploracji przypadł na lata 80. XX w. Na całym masywie poprowadzono od tego czasu drogi o bardzo zróżnicowanych trudnościach (III do VI.7+ w skali Kurtyki) — inne źródło podaje ich 110, znacząco więcej niż liczba w danych tego rejonu; rozbieżność niewyjaśniona. Większość dróg ma stałą asekurację (ringi, stanowiska zjazdowe), część zostawiono dla stylu tradycyjnego. Do części dróg potrzebna jest lina 70 m, do większości wystarcza 50 m.