Góry Wałbrzyskie

Góry Wałbrzyskie to pasmo Sudetów Środkowych o długości ok. 35 km, zbudowane w najwyższych partiach z permskich skał wulkanicznych — czerwonawych ryolitów (dawniej zwanych porfirami) oraz ciemnych trachybazaltów, popularnie nazywanych melafirem. To właśnie melafir tworzy charakterystyczne, stożkowate kopuły najbardziej rozpoznawalnych szczytów pasma: Chełmieca (851 m) i Trójgarbu (779 m). Skały wspinaczkowe wiążą się z historią eksploatacji melafiru: nieczynny kamieniołom na dwuwierzchołkowym Mniszku (704/711 m n.p.m., część masywu Chełmieca), znany lokalnie jako Białe Skałki, od 1996 r. jest zaadaptowany na naturalną ściankę wspinaczkową, z punktami asekuracyjnymi zamontowanymi przez Wałbrzyski Klub Górski i Jaskiniowy (WKGiJ), działający tu od 2000 r. Ściana bywa dewastowana przez wandali, co stawia pod znakiem zapytania jej przyszłość. Uwaga: opisywana gdzie indziej „Czerwona Skała" we wsi Golińsk, z realnymi, datowanymi zasadami dostępu (porozumienie z 2022 r. z Nadleśnictwem Wałbrzych), leży w INNYM paśmie — Górach Kamiennych — i nie dotyczy tego rejonu. Borowa (854 m), choć bywa kojarzona z tym samym kompleksem krajobrazowym, administracyjnie leży już w Górach Kamiennych.