Radkowskie Skały to ciągnący się na około 2 km, opadający ku Radkowowi mur skalny w Górach Stołowych, zbudowany z górnokredowego piaskowca ciosowego zalegającego na marglach. Miejscami dochodzi on do 100 m wysokości, tworząc jedną z najbardziej okazałych formacji skalnych regionu. Charakterystyczny, blokowy rozpad skał to efekt regularnych, pionowych spękań ciosowych, wzdłuż których warstwy piaskowca stopniowo oddzielają się od calizny Szczelińca. Sam Szczeliniec Wielki (919 m n.p.m.), znany z labiryntu szczelin i form erozyjnych jak Wielbłąd, Fotel Prezesa czy Głowa Księżniczki Emilki, sąsiaduje bezpośrednio ze ścianami radkowskimi, choć to na nie – a nie na sam szczyt turystyczny – prowadzą podejścia wspinaczkowe. Cały masyw leży w granicach Parku Narodowego Gór Stołowych, co wiąże się z sezonowością i zasadami opisanymi już w danych tego rejonu (dostęp 15 kwietnia – 3 listopada, zakaz magnezji, zakaz wspinania na mokrej skale).
Okresowy zakaz wspinania: od stycznia do kwietnia — park narodowy; od listopada do grudnia — park narodowy. Terminy ustala zarządca terenu i bywają zmieniane w ciągu roku. Sprawdź je przed wyjazdem.
Interaktywna mapa sektorów — wkrótce
Źródła: wspinanie.pl, topo.portalgorski.pl, pngs.gov.pl, pngs.gov.pl
Drogi: Fundacja WSPINKA, topo.wspinka.org, CC BY-SA 3.0
Pełna lista źródeł i licencji →