Dolina Bolechowicka

Dolina Bolechowicka to jedna z najkrótszych dolinek podkrakowskich (ok. 1,5 km), wcięta w wapienie Wyżyny Olkuskiej między wsiami Karniowice i Bolechowice, w granicach Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie. Jej wizytówką jest Brama Bolechowicka – zwężenie utworzone przez dwie wapienne ściany: Filar Abazego po stronie wschodniej i Filar Pokutników po stronie zachodniej, widoczne z daleka na wysokość ok. 25 m. Kilkaset metrów w głąb doliny znajduje się dwustopniowy wodospad – rzadkość na Jurze. Filar Abazego to klasyczna, pionowa i miejscami przewieszona ściana. W 1976 roku Wojciech Kurtyka przeszedł tu w stylu TR drogę „Dolina Bolechowicka", ocenioną początkowo na VI.4, później uznaną za wzorzec stopnia VI.3+ – jedno z ważniejszych osiągnięć wspinaczki klasycznej tamtego okresu w Polsce. W dolinie opisano też inne nazwane skały: Ciemny Mur, Ostrą Turniczkę, Palec, Piętrową Turniczkę, Poprzeczną Grzędę, Turnię z Grotami, Zamarłą Turnię i Jarugę. Liczba dróg w dolinie bywa podawana rozbieżnie w różnych źródłach — od stu kilku do stu kilkudziesięciu, w zależności od tego, co dokładnie liczą i kiedy.