Via ferrata dla początkujących

Czym jest via ferrata, jaki sprzęt wziąć, jak czytać skalę trudności i gdzie zacząć.

Via ferrata, po włosku „żelazna droga”, to oznaczony szlak w górach, w którym trudniejsze miejsca ułatwiają stalowa lina, klamry, drabinki i mostki. Idziesz cały czas wpięty do liny, więc to coś pomiędzy trekkingiem a wspinaczką: wysoko i eksponowanie, ale bez wspinania z liną, bez wiązania węzłów i bez partnera, który asekuruje. To dobry pierwszy krok w wertykalne góry dla kogoś, kto lubi szlaki i chce czegoś więcej.

Stalowa drabinka na ferracie. Fot. Klaus Huber / Unsplash

Skąd się wzięły żelazne drogi

Pierwszą trasę z kołkami, uchwytami i linami zbudował w 1843 roku na Dachsteinie Friedrich Simony. Prawdziwy rozwój przyszedł w Dolomitach podczas I wojny światowej: żołnierze obu stron zakładali tam liny i drabiny, żeby przemieszczać się po skałach. Po wojnie szlaki odnowiono, a drewno zastąpiono stalą. Dziś ferraty są w wielu krajach, najwięcej w Alpach.

Dla kogo to jest

Ferraty nie wymagają kursu, ale wymagają oswojenia z wysokością i ekspozycją. Najlepiej pasują komuś, kto chodził już po szlakach z łańcuchami (np. w Tatrach) i nie boi się przepaści. Jeśli nigdy się nie wspinałeś, zacznij od ścianki: nauczysz się poruszać w pionie i sprawdzisz, jak reagujesz na wysokość. Na pierwszy raz dobrze iść z kimś bardziej doświadczonym.

Sprzęt: co jest naprawdę potrzebne

Oczywiście istnieją różne rodzaje uprzęży i lonży. Uprzęże różnią się budową (biodrowe, całe, z szerszymi pasami), a lonże ferratowe rodzajem absorbera i konstrukcją ramion, a dobór zależy od Twojej masy ciała i trasy. Zanim coś kupisz albo wypożyczysz, sprawdź w instrukcji producenta zakres masy i przeznaczenie, a w razie wątpliwości zapytaj w sklepie lub u organizatora.

← Wszystkie poradniki